صحيح است و تا وقتى در آنجا هست بايد نمازهاى خود را تمام بخواند و روزه‌اش را بگيرد و اگر يك نماز چهار ركعتى نخوانده باشد ، نمازهاى خود را بايد شكسته بخواند و روزهء آن روز را تمام كند و صحيح است و لازم نيست قضاى آن را بگيرد گرچه احتياطاً خوب است ولى روزهاى بعد نمىتواند روزه بگيرد . مسئله 1397 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، اگر از ماندن منصرف شود و شكّ كند پيش از آنكه از قصد ماندن برگردد ، يك نماز چهار ركعتى خوانده يا نه ، نمازهاى خود را بايد در آنجا شكسته بخواند اگر چه احتياط مستحب آن است كه تمام هم بخواند . مگر اين‌كه مثلًا مغرب شود و شكّ كند كه نماز ظهر و عصر را كه بايد تمام مىخوانده خوانده است يا نه كه بايد بنا بگذارد مطابق وظيفه‌اش يعنى تمام خوانده است و نمازهاى بعد را هم بايد تمام بخواند . مسئله 1398 - اگر مسافر به نيّت اين‌كه نماز را شكسته بخواند ، مشغول نماز شود و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند ، بايد نماز را چهار ركعتى تمام نمايد . مسئله 1399 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، اگر در بين نماز چهار ركعتى از قصد خود برگردد ، چنانچه داخل ركوع ركعت سوّم نشده ، بايد بنشيند و نماز را دو ركعتى تمام نمايد و احتياطاً براى قيام بى جا دو سجدهء سهو بجا آورد و بقيّه نمازهاى خود را شكسته بخواند و اگر داخل ركوع ركعت سوّم شده نمازش باطل است ، و تا وقتى در آنجا هست ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1400 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، اگر بيشتر از ده روز در آنجا بماند ، تا وقتى مسافرت نكرده ، بايد نمازش را تمام بخواند و لازم نيست دوباره قصد ماندن ده روز كند . مسئله 1401 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، بايد روزه واجب را بگيرد و مىتواند روزه مستحبى هم بگيرد و نافلهء ظهر و عصر و عشا و همين‌طور نماز جمعه را هم بخواند . مسئله 1402 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بخواهد به جايى كه كمتر از چهار فرسخ است برود و برگردد و دوباره در جاى اوّل ده روز بماند ، از وقتى كه مىرود تا برمىگردد و بعد از برگشتن بايد نماز را تمام